Η Βασίλισσα στον Θρόνο Της

Η Βασίλισσα στον Θρόνο Της

.

.
Εις Άγιος, εις Κύριος, Ιησούς Χριστός, εις δόξαν Θεού Πατρός. Αμήν.
Μέσα απ΄αυτές τις σελίδες που ακoλουθούν θέλω να μάθει όλος ο κόσμος για Τους Αγίους, τις Εκκλησιές και τα Μοναστήρια της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας.

Μπορείτε να μου στείλετε την Ιστορία του Ναού σας ή του Μοναστηρίου σας όπως και κάποιου τοπικού Αγίου/ας της περιοχής σας vnikolaos@in.gr

Και τώρα θα περάσουμε στο nikolaos921@yahoo.gr για περισσότερο χώρο.

Ιερός Ναός Αγίων Πάντων Θεσσαλονίκης

Ιερός Ναός Αγίων Πάντων Θεσσαλονίκης
κάνετε κλικ στην φωτογραφία

Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2008

Ε υ λ ο γ η μ έ ν η Χ ρ ο ν ι ά

Κάλαντα Πρωτοχρονιάς


Αρχιμηνιά κι Αρχιχρονιά
ψηλή μου δεντρολιβανιά
κι αρχή καλός μας χρόνος
εκκλησιά με τ' άγιο θρόνος.
Αρχή που βγήκε ο Χριστός
άγιος και Πνευματικός,
στη γη να περπατήσει
και να μας καλοκαρδίσει.
Αγιος Βασίλης έρχεται,
και δεν μας καταδέχεται,
από την Καισαρεία,
συ' σαι αρχόντισσα κυρία.

Τρίτη, 30 Δεκεμβρίου 2008

Την Πρώτη Ιανουαριου :


Περιτομή του Ιησού Χριστού :

Η κατά σάρκα περιτομή και ονοματοδοσία του Ιησού Χριστού, κατά την όγδοη ημέρα από την γέννησή Του, αποτελεί την βεβαίωση της σαρκώσεως και της προσλήψεως από τον Θεό Λόγο της τέλειας ανθρώπινης φύσεως αναλλοιώτως και της εισόδου Του στο λαό του Θεού.

Την Πρωτη Ιανουαριου :


Άγιου Βασιλείου του Μεγάλου :
Ο Άγιος Βασίλειος, γεννημένος το 330μ.Χ. στη Νεοκαισάρεια του Πόντου από γονείς ευγενείς με δυνατό χριστιανικό φρόνημα, έμελλε να γίνει Μέγας πνευματικός διδάσκαλος και κορυφαίος θεολόγος και Πατέρας της Εκκλησίας, αφού η χριστιανική του ανατροφή και η πνευματική του πορεία τον οδήγησαν στην Θεία θεωρεία του Αγίου Ευαγγελίου, και στην αυστηρή ασκητική ζωή, παράλληλα με το ποιμαντικό, παιδαγωγικό και φιλανθρωπικό του έργο.
Ο πατέρας του Βασίλειος ήταν καθηγητής ρητορικής στη Νεοκαισάρεια και η μητέρα του Εμμέλεια απόγονος οικογένειας Ρωμαίων αξιωματούχων. Στην οικογένεια εκτός από το Βασίλειο υπήρχαν άλλα οκτώ παιδιά. Μεταξύ αυτών, ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης, ο Όσιος Ναυκράτιος ασκητής και θαυματουργός, η Οσία Μακρίνα και ο Άγιος Πέτρος, Επίσκοπος Σεβαστείας.
Τα πρώτα γράμματα, τού τα δίδαξε ο πατέρας του. Συνέχισε τις σπουδές του στην Καισαρεία της Καππαδοκίας, στην Κωνσταντινούπολη και στην Αθήνα. Εκεί σπούδασε γεωμετρία, αστρονομία, φιλοσοφία, ιατρική, ρητορική και γραμματική. Οι σπουδές του διήρκησαν τεσσεράμισι χρόνια. Η ασκητική του ζωή ξεκίνησε ήδη από τα χρόνια όπου φοιτούσε στην Αθήνα. Ο σοφός δάσκαλος του Εύβουλος εντυπωσιασμένος από την αυστηρή νηστεία, του Άγίου, και μετά την παραίνεση του, λέγεται ότι έγινε Χριστιανός.
Συμφοιτητές του ήταν και δύο νέοι που έμελλε να διαδραματίσουν σπουδαίο ρόλο στην ιστορία. Ο ένας, φωτεινό ο Άγιος και Μέγας Πατέρας της Εκκλησίας ο Θεολόγος Γρηγόριος και ο άλλος μελανό στον αντίποδα, προδότης του Ιησού, ειδωλολάτρης και διώκτης των Χριστιανών, ο Ιουλιανός ο Παραβάτης. Κατά την διάρκεια αυτών των ετών, ο Άγιος Βασίλειος και ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος ανέπτυξαν μεγάλη και ισχυρή φιλία. Ταυτόχρονα με τις σπουδές τους, είχαν ιεραποστολική δράση. Διοργάνωναν χριστιανικές συγκεντρώσεις, στις οποίες ανέλυαν θρησκευτικά ζητήματα. Ίδρυσαν επίσης και τον πρώτο φοιτητικό χριστιανικό σύλλογο.
Επέστρεψε στην Καισαρεία το καλοκαίρι του 356μ.Χ. και συνεχίζοντας την παράδοση του πατέρα του, έγινε καθηγητής της ρητορικής. Το 358 μ.Χ. επηρεασμένος από το θάνατο του αδερφού του μοναχού Ναυκρατίου, καθώς και με την παρότρυνση της αδερφής του Μακρίνας, βαπτίζεται Χριστιανός, και αποφασίζει να αφιερώσει τον εαυτό του στην ασκητική πολιτεία. Αποσύρθηκε λοιπόν σε ένα κτήμα της οικογενείας του στον Πόντο. Χαρακτηριστικό της μεγαλοψυχίας του είναι, ότι μετά την βάπτιση του δώρισε στους φτωχούς και στην εκκλησία το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του. Το φθινόπωρο του ίδιου έτους ξεκινά ένα οδοιπορικό σε γνωστά κέντρα ασκητισμού της Ανατολής, Αίγυπτο, Παλαιστίνη, Συρία και Μεσοποταμία, επιθυμώντας να συναντήσει πολλούς ασκητές και μοναχούς για να γνωρίσει τον τρόπο ζωής τους. Όταν γύρισε στο Πόντο από το ταξίδι αυτό, μοίρασε και την υπόλοιπη περιουσία του και αποσύρθηκε στο κτήμα του επιθυμώντας να ζήσει πλέον ως μοναχός. Εκεί έγραψε τους: «Κανονισμούς δια τον Μοναχικόν βίον», κανόνες που ρυθμίζουν την ζωή στα μοναστήρια μέχρι τις μέρες μας. Με την υψηλή του κατάρτιση στην Ορθόδοξη Πίστη και τον ασκητικό, θαυμαστό του βίο, η φήμη του Αγίου Βασιλείου εξαπλώθηκε με τον καιρό σε όλη την Καππαδοκία. Έτσι και ο Μητροπολίτης της Καισαρείας Ευσέβιος πραγματοποιώντας την Θεία Βούληση αλλά και αυτή των χριστιανών της περιοχής, χειροτόνησε το 364 μ.Χ. τον Άγιο Βασίλειο πρεσβύτερο. Το 370 μ.Χ., μετά τον θάνατο του Ευσεβίου και σε ηλικία 41 ετών, τον διαδέχθηκε ο Άγιος Βασίλειος στην επισκοπική έδρα, με τη συνδρομή τού Ευσεβίου επισκόπου Σαμοσάτων και του Γρηγορίου επισκόπου Ναζιανζού. Επίσκοπος πλέον, ο Άγιος Βασίλειος αντιμετώπισε την προσπάθεια του Αυτοκράτορα Ουάλη να επιβάλει τον Ομοιανισμό (ρεύμα του Αρειανισμού), επικοινωνώντας μέσω επιστολών με τον Μέγα Αθανάσιο, Πατριάρχη Αλεξανδρείας και τον Πάπα Ρώμης Δάμασο. Στον τόπο του ,στην περιφέρεια της δικής του ποιμαντικής ευθύνης είχε να αντιμετωπίσει την έντονη παρουσία του αρειανικού στοιχείου και άλλων κακοδοξιών. Από τις επιστολές του φαίνονται οι προσπάθειες που κατέβαλε για την καταπολέμηση της σιμωνίας των επισκόπων, για την ανάδειξη άξιων κληρικών στο ιερατείο, καθώς και για την πιστή εφαρμογή των ιερών κανόνων από όλους τους πιστούς και φανερώνεται επίσης η ποιμαντική φροντίδα στα αποκομμένα και περιθωριοποιημένα μέλη της Εκκλησίας.
Στην οικουμενική Εκκλησία ο Μέγας Βασίλειος ουσιαστικά αναλαμβάνει τα πνευματικά ηνία από το Μέγα Αθανάσιο, ο οποίος γηραιός πλέον, αποσύρεται από την ενεργό δράση. Εργάζεται συνεχώς για την επικράτηση των ορθόδοξων χριστιανικών αρχών και υπερασπίζεται με σθένος το δογματικό προσανατολισμό της Οικουμενικής Συνόδου της Νίκαιας.
Ο Άγιος Βασίλειος, βοηθούσε πάντοτε τους αδικημένους και κουρασμένους, τους πεινασμένους και τους αρρώστους, ανεξάρτητα από το γένος, τη φυλή και το θρήσκευμα. Έτσι το όραμά του το έκανε πραγματικότητα ιδρύοντας ένα πρότυπο και για τις μέρες μας κοινωνικό και φιλανθρωπικό σύστημα, τη «Βασιλειάδα». Ένα ίδρυμα που λειτουργούσε νοσοκομείο, ορφανοτροφείο, γηροκομείο και ξενώνας για την φροντίδα και ιατρική περίθαλψη των φτωχών αρρώστων και ξένων. Τις υπηρεσίες του τις πρόσφερε το ίδρυμα δωρεάν σε όποιον τις είχε ανάγκη. Το προσωπικό του ιδρύματος αυτού ήταν εθελοντές που προσφέρανε την εργασία για το καλό του κοινωνικού συνόλου. Ήταν ένα πρότυπο και σε άλλες επισκοπές και στους πλουσίους ένα μάθημα να διαθέτουν τον πλούτο τους με ένα αληθινά χριστιανικό τρόπο. Πραγματικά είναι άξιο θαυμασμού η έμπνευση που είχε ο Άγιος Βασίλειος ,τον 4ο αιώνα μ.Χ. να ιδρύσει και να λειτουργήσει ένα τέτοιο ίδρυμα - πρότυπο.
Καταπονημένος από την μεγάλη δράση που ανέπτυξε σε τόσους πολλούς τομείς ,εναντίον των διαφόρων κακοδοξιών και ειδικά της αιρέσεως του Αρειανισμού, μη διστάζοντας πολλές φορές να αντιταχθεί με την εκάστοτε πολιτική εξουσία, με όπλα του την πίστη και την προσευχή, με τα κηρύγματα και τους λόγους του, με τα πολλά ασκητικά και παιδαγωγικά συγγράμματα, καθώς και την ασκητική ζωή του ο Άγιος Βασίλειος ο Μέγας παραδίδει το πνεύμα στο Θεό την 1η Ιανουαρίου του 379 μ.Χ. σε ηλικία 49 ετών. Ο θάνατός του βυθίζει στο πένθος όχι μόνο το ποίμνιό του αλλά και όλο το χριστιανικό κόσμο της Ανατολής. Στην κηδεία του συμμετέχει και ένα πλήθος ανομοιογενές από άποψη θρησκευτικής και εθνικής διαφοροποιήσεως. Το υψηλής σημασίας θεολογικό και δογματικό του έργο καθώς και η λειτουργική και πρωτότυπη ανθρωπιστική του δράση, είναι η μεγάλη παρακαταθήκη που μας άφησε. Η μνήμη του τιμάται από την Ορθόδοξη Καθολική Εκκλησία την 1ην Ιανουαρίου. Από το 1081μ.Χ. ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως - Νέας Ρώμης Ιωάννης Μαυρόπους (ο από Ευχαΐτων) θέσπισε έναν κοινό εορτασμό των Τριών Ιεραρχών, Βασιλείου του Μεγάλου, Ιωάννη του Χρυσοστόμου και Γρηγορίου του Θεολόγου, στις 30 Ιανουαρίου, ως προστατών των γραμμάτων και της παιδείας.
Με σοφία, στο απολυτίκιο του αναφέρεται η φράση «... τα των ανθρώπων ήθη κατεκόσμησας...». Και ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος, στον Επιτάφιο για τον καλό και Μέγα φίλο του Άγιο Βασίλειο, αποδίδει σ' αυτόν, με την ποιητική και βαθιά στοχαστική ματιά του, το χαρακτηρισμό «παιδαγωγός της νεότητος»
Ο Μ. Βασίλειος, εκτός των άλλων θαυμάσιων και Θείας εμπνεύσεως έργων του, έγραψε και την εκτενή και κατανυκτική Θεία Λειτουργία, που, μετά την επικράτηση της συντομότερης Θείας Λειτουργίας του Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου, τελείται 10 φορές το χρόνο:
Την 1η Ιανουαρίου (όπου γιορτάζεται και η μνήμη του),
τις πρώτες πέντε Κυριακές της Μ. Τεσσαρακοστής,
τις παραμονές των Χριστουγέννων και των Θεοφανείων,
την Μ. Πέμπτη και το Μ. Σάββατο.

Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2008

Κόκορας κοκκινιστός


Κόκορας κοκκινιστός(ελευθέρας βοσκής)
Γαρνιρισμένος με πιλάφι

Υλικά :

1 Κόκορας ελευθέρας βοσκής 2 έως 3 κιλά
250 γραμμάρια ρύζι κίτρινο
150 γραμμάρια βούτυρο γάλακτος
150 γραμμάρια ελαφρά συμπυκνωμένο χυμό τομάτας
2 σκελίδα σκόρδο
1 φύλλο δάφνης
Αλάτι πιπέρι


Εκτέλεση :

Βγάζουμε τα εντόσθια, πλένουμε τον κόκορα, τον καψαλίζουμε και τον κόβουμε μερίδες.
Βάζουμε τις μερίδες του κόκορα σε μια κατσαρόλα και τις βράζουμε έως ότου μαλακώσουν καλά .
Βάζουμε σε μια κατσαρόλα λίγο βούτυρο και το καίμε μετά βάζουμε τις μερίδες του κόκορα και τις σοτάρουμε.
Προσθέτουμε λίγο ζουμί από το ζουμί που έμμηνε από το βράσιμο του κόκορα, τις σκελίδες του σκόρδου και το χυμό της τομάτας, το βούτυρο, το φύλλο της δάφνης, αλάτι, πιπέρι και τον σιγοβράζουμε έως ότου πήξει η σάλτα του.

Σε μια κατσαρόλα βάζουμε το υπόλοιπο ζουμί από το ζουμί που έμμηνε από το βράσιμο του κόκορα και προσθέτουμε τόσο νερό όσο χρειάζεται για να βράσουμε το ρύζι, και όταν βράσει και μείνει χωρίς νερό το περιχύνουμε με καυτό βούτυρο.

Σε μια πιατέλα βάζουμε τις μερίδες του κόκορα, γύρο γύρο βάζουμε το ρύζι και το περιχύνουμε με την κόκκινη σάλτσα.

Καλή Επιτυχία

Αυτή την συνταγή την πήρα από την
κ. Κυριακή Βεβέλου

Ιερά Μονή Οσίου Νικόδημου Πενταλόφου Γουμένισσας


Η Ιερά Μονή είναι μετόχι της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρους και θεμελιώθηκε το 1981.

Σε μια από τις ομορφότερες πλαγιές του όρους Πάικου, σε υψόμετρο 700 περίπου μέτρων και σε απόσταση 7 χιλιομέτρων από τη Γουμένισσα, πάνω από τον οικισμό Πενταλόφου, βρίσκεται το Μοναστήρι του Οσίου Νικόδημου του Αγιορείτου. Το μοναστήρι είναι μετόχι της Ιεράς Μονής Σίμωνος Πέτρας Αγίου Όρους και θεμελιώθηκε το 1981.
Ο κεντρικός ναός είναι διπλός και το άνω επίπεδο του είναι αφιερωμένο στον Άγιο Νικόδημο ενώ το ισόγειο τμήμα στους Αγίους Ραφαήλ, Ειρήνη και Νικόλαο. Εκεί για πρώτη φορά μεταφέρθηκε εκτός Αγίου Όρους, η ιερή κάρα του Αγίου Νικόδημου του Αγιορείτου, προστάτη της Μονής, μιας μεγάλης προσωπικότητας του νεότερου ελληνισμού, του πολυγραφότερου εκκλησιαστικού συγγραφέα του 18ου και 19ου αιώνα.
Σήμερα στη Μονή εγκαταβιούν 23 μοναχοί, στο σύνολο τους νέοι στην ηλικία και από τα χέρια τους εκτελούνται όλες οι εργασίες οικοδόμησης και συντήρησης των κτισμάτων.
Ξακουστό είναι το αγιογραφείο της Μονής, που φημίζεται για την προσεγμένη και εξαιρετικής ποιότητας παραγωγή χειροποίητων εικόνων. Οι εκκλησιαστικές ακολουθίες και τελετές γίνονται σύμφωνα με το αγιορείτικο τυπικό.

Η ιστορία της Βασιλόπιτας



Η ιστορία συνέβη πριν 1500 χρόνια περίπου στην πόλη Καισάρειας της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία.
Ο Μέγας Βασίλειος ήταν Δεσπότης της Καισάρειας και ζούσε αρμονικά με τους συνανθρώπους του.
Κάποια μέρα όμως ο βασιλιάς Ουάλης τύραννος της περιοχής, ζήτησε να του δοθούν όλοι οι θησαυροί της Καισάρειας, αλλιώς θα πολιορκούσε την πόλη, για να την κατακτήσει. Ο Μέγας Βασίλειος ολόκληρη τη νύχτα προσευχόταν να σώσει ο Θεός την πόλη. Ξημέρωσε η νέα μέρα και ο βασιλιάς αποφασισμένος περικύκλωσε αμέσως την Καισάρεια με το στρατό του. Μπήκε με την ακολουθία του και ζήτησε να δει το Δεσπότη.
Με θράσος και θυμό ο αδίστακτος βασιλιάς απαιτούσε το χρυσάφι της πόλης. Ο Μέγας Βασίλειος απάντησε ότι οι άνθρωποι της πόλης του δεν είχαν τίποτε άλλο πέρα από πείνα και φτώχια. Ο στρατηγός με το που άκουσε αυτά τα λόγια θύμωσε ακόμα περισσότερο και άρχισε να απειλεί το Μέγα Βασίλειο ότι θα τον εξορίσει πολύ μακριά από τη πατρίδα του. Οι χριστιανοί της Καισάρειας αγαπούσαν πολύ το Δεσπότη τους και θέλησαν να τον βοηθήσουν. Μάζεψαν λοιπόν από τα σπίτια τους ό,τι χρυσαφικά είχαν και του τα πρόσφεραν, ώστε δίνοντας τα στο σκληρό βασιλιά να σωθούν. Στο μεταξύ ο ανυπόμονος Ουάλης διέταξε αμέσως το στρατό του να επιτεθεί στο φτωχό λαό της πόλης.
Ο Μέγας Βασίλειος, που ήθελε να προστατέψει την πόλη του, προσευχήθηκε και μετά παρουσίασε στο βασιλιά ό,τι χρυσαφικά είχε μαζέψει μέσα σε ένα σεντούκι. Τη στιγμή όμως που ο βασιλιάς πήγε να ανοίξει το σεντούκι και να αρπάξει τους θησαυρούς, έγινα το θαύμα ! Όλοι οι συγκεντρωμένοι είδαν μια λάμψη και αμέσως μετά ένα λαμπρό καβαλάρη να ορμάει με το στρατό του επάνω στο σκληρό Ουάλη και στους δικούς του. Σε ελάχιστο χρόνο ο κακός βασιλιάς και οι δικοί του αφανίστηκαν. Ο λαμπρός καβαλάρης ήταν ο Άγιος Μερκούριος και οι στρατιώτες του οι Άγγελοι.

Έτσι σώθηκε η πόλη της Καισάρειας. Τότε όμως ο Δεσπότης της Ο Μέγας Βασίλειος, βρέθηκε σε δύσκολη θέση!

Θα έπρεπε να μοιράσει τα χρυσαφικά στους κατοίκους της πόλης και η μοιρασιά να είναι δίκαιη, δηλαδή να πάρει ο καθένας ό,τι ήταν δικό του. Αυτό ήταν πολύ δύσκολο. Προσευχήθηκε λοιπόν ο Μέγας Βασίλειος και ο Θεός τον φώτισε τι να κάνει. Κάλεσε τους διακόνους και τους βοηθούς του και τους είπε να ζυμώσουν ψωμάκια, όπου μέσα στο καθένα ψωμάκι θα έβαζαν και λίγα χρυσαφικά. Όταν αυτά ετοιμαστήκαν, τα μοίρασε σαν ευλογία στους κατοίκους της πόλης της Καισάρειας. Στην αρχή όλοι παραξενεύτηκαν, μα η έκπληξη τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη όταν κάθε οικογένεια έκοβε το ψωμάκι αυτό κι έβρισκε μέσα χρυσαφικά. Ήταν λοιπόν ξεχωριστό ψωμάκι, η Βασιλόπιτα. Έφερνε στους ανθρώπους χαρά κι ευλογία μαζί. Από τότε φτιάχνουμε κι εμείς τη Βασιλόπιτα με το φλουρί μέσα, την Πρώτη μέρα του χρόνου, τη μέρα του Αγίου Βασιλείου.

Η Βασιλόπιτα Αγιοβασιλιάτικο έθιμο πολλών αιώνων, μεταφέρεται από γενιά σε γενιά, για να μας θυμίζει την Αγάπη και την Καλοσύνη Αυτού Του Αγίου.

Κυριακή, 28 Δεκεμβρίου 2008

Βασιλόπιτα


Υλικά :
1 κιλό αλεύρι
250 γραμμάρια γάλα
250 γραμμάρια βούτυρο (Φυτίνη)
350 γραμμάρια ζάχαρη
από ένα κουταλάκι του γλυκού κακουλέ και μουχαλεμπί
4 αυγά
λίγο αλάτι
αμυγδαλόψιχα ψιλοκομμένη

Εκτέλεση :
Διαλύετε τη μαγιά σε λεκάνη με το γάλα χλιαρό, προσθέτετε ένα ποτήρι αλεύρι και ανακατεύετε, μέχρι να γίνει πολτός.
Αφήνετε να φουσκώσει για μια ώρα περίπου.
Προσθέτετε τη ζάχαρη, το κακουλέ το μουχαλεμπί, το αλάτι, το βούτυρο και τρία αυγά.
Ρίχνετε το αλεύρι, ζυμώνετε και αφήνετε τη ζύμη σκεπασμένη για να φουσκώσει.
Ξαναζυμώνετε βάζοντας κι ένα Νόμισμα και βάζετε τη ζύμη σε βουτυρωμένο ταψί.
Την αφήνετε σκεπασμένη να ξαναφουσκώσει σε ζεστό μέρος.
Αλείφετε την πίτα με τον κρόκο του αυγού, την πασπαλίζετε με την αμυγδαλόψυχα και ψήνετε για 45 έως 50 περίπου λεπτά σε προθερμασμένο φούρνο στους 190ºC

Τα Υλικά εάν τα πολλαπλασιάσετε επί 3 και τις Βασιλόπιτες που θα ζυμώσετε τις βάλετε σε λαμαρίνες σαν καρβέλια ψωμί κάνοντας επάνω ένα Σταυρό ή το Νέο Έτος από ζυμάρι γίνεται ένα δώρο για τα βαφτιστήρια μας αλλά και ένα καλό πρωινό για τα παιδιά μας.


Μπορείτε όμως να τη κάνετε όπως φτιάχνετε το ψωμί, το βάζετε σ΄ένα ταψί τη ζυμώνετε με λίγο λάδι, βάζετε και ένα φλιτζανάκι ζάχαρη, κάνετε επάνω με ζυμάρι ένα Σταυρό βάζοντας στο κέντρο του Σταυρού και στις τέσσερες άκρες απ ένα ολόκληρο καρύδι.
Τη κόβει μετά την Εκκλησία το πρωί στο Πρωτοχρονιάτικο τραπέζι ο Νοικοκύρης του σπιτιού, ονομάζοντας κάθε κομμάτι αρχίζοντας από του Χριστού, του σπιτιού, το δικό του, της νοικοκυράς, κτλ. για να πέσει σε κάποιον το Φλουρί (γούρι για όλο το Χρόνιο) ενώ η Νοικοκυρά Θυμιάζει το τραπέζι.

Σάββατο, 27 Δεκεμβρίου 2008

Άγιος Μυγδόνιος ο Μάρτυς(28 Δεκεμβρίου)


Συνοπτικός Βίος
Οι Άγιοι Μαρτυρες, ΙΝΔΗΣ, ΓΟΡΓΟΝΙΟΣ, ΠΕΤΡΟΣ, ΖΗΝΩΝ, ΔΩΡΟΘΕΟΣ ο Πραιποσίτος, ΜΑΡΔΟΝΙΟΣ, ΓΛΥΚΕΡΙΟΣ ο Πρεσβύτερος, ΘΕΟΦΙΛΟΣ ο Διάκονος και ΜΥΓΔΟΝΙΟΣ ήταν όλοι τους Συγκλητικοί καί έζησαν τον 4ο αιώνα.
Αυτοί απέμειναν έξω από τον Ναό που κάηκε με προσταγή του Μαξιμιανού στη Νικομήδεια, όπου κάηκαν ζωντανοί οι 20.000 χριστιανοί.
Αυτοί λοιπόν, που ήταν συγκλητικοί, συνελήφθησαν και οι μεν τρεις πρώτοι μαρτύρησαν δια πνιγμού μέσα στη θάλασσα, οι επόμενοι δύο μαρτύρησαν δια αποκεφαλισμού, οι άλλοι δύο μαρτύρησαν δια πυρός, ο Θεόφιλος δια λιθοβολισμού και ο Μυγδόνιος θανατώθηκε μέσα σε βόθρο.
Απολυτίκιον. Ήχος δ’.
Αθλοφόροι Κυρίου, μακαρία η γη, η πιανθείσα τοις αίμασιν υμών, και άγιαι αι σκηναί, αι δεξάμεναι τα πνεύματα υμών• εν σταδίω γαρ τον εχθρόν εθριαμβεύσατε, και Χριστόν μετά παρρησίας εκηρύξατε. Αυτόν ως αγαθόν υπέρ ημών ικετεύσατε, σωθήναι δεόμεθα τας ψυχάς ημών

Όλα για την Κωνσταντίνα , την καθαρίστρια που "χτύπησαν" με βιτριόλη

http://troktiko.blogspot.com/2008/12/blog-post_3474.html

Παρασκευή, 26 Δεκεμβρίου 2008

Άγιος Στέφανος(27 Δεκεμβρίου)


Ο πρωτομάρτυρας
Όταν ο Ηρώδης είδε ότι οι Μάγοι δεν επέστρεψαν να του πουν που είναι ο Χριστός, μηχανεύθηκε ένα άλλο σχέδιο για να εξοντώσει το Θείο Βρέφος. Είχε ακούσει ότι, σύμφωνα με τις Γραφές, τόπος γέννησης του Χριστού θα ήταν η Βηθλεέμ.Επειδή, όμως, δε γνώριζε ποιος ήταν ο Ιησούς, και αν βρισκόταν μέσα στη Βηθλεέμ ή κάπου στα περίχωρά της, και επειδή συμπέρανε ότι το παιδί θα ήταν κάτω από δύο χρονών, έδωσε διαταγή να σφαγούν όλα τα παιδιά της Βηθλεέμ και των περιχώρων της, αυτής της ηλικίας. Η σφαγή έγινε ξαφνικά, ώστε να μη μπορέσουν οι οικογένειες να απομακρυνθούν με τα βρέφη τους. Και οι δυστυχισμένες μητέρες είδαν να σφάζονται τα παιδιά τους (περίπου 14.000) μέσα στις ίδιες τις αγκαλιές τους. Η χριστιανική Εκκλησία, πολύ σωστά, ανακήρυξε Άγια τα σφαγιασθέντα αυτά παιδιά, διότι πέθαναν σε μία αθώα ηλικία και υπήρξαν κατά κάποιο τρόπο οι πρώτοι μάρτυρες του χριστιανισμού. Μπορεί, βέβαια, να μη βαπτίσθηκαν εν ύδατι, βαπτίστηκαν, όμως, μέσα στο ίδιο ευλογημένο αίμα του μαρτυρίου τους. Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη τους στις 29 Δεκεμβρίου

Τρίτη, 23 Δεκεμβρίου 2008

Η Παρθένος σήμερον


Η Παρθένος σήμερον, τον υπερούσιον τίκτει,
και η γη το σπήλαιον, τω απροσίτω προσάγει.
Άγγελοι, μετά ποιμένων δοξολογούσι.
Μάγοι δε, μετά αστέρος οδοιπορούσι.
Δι' ημάς γαρ εγεννήθη, παιδίον νέον, ο προ αιώνων Θεός.

Η Αγία Ευγενία (24 Δεκεμβρίου)


Η Οσιοπαρθενομάρτυς
Η αγία οσιοπαρθενομάρτυς Ευγενία καταγόταν από τη Ρώμη. Οι γονείς της Φίλιππος και Κλαυδία ήταν πλούσιοι και επιφανείς. Ο πατέρας της είχε το αξίωμα του Επάρχου και κυβερνούσε με τρόπο δίκαιο την Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, εκεί ζούσε και η οικογένειά του. Φιλομαθής και ευγενική ψυχή η Ευγενία έμαθε γράμματα ραμαϊκά και ελληνικά και φωτισμένη από το Θεό ασπάστηκε το χριστιανισμό.Δε θέλησε να παντρευτεί. Κρυφά και με τη συνοδεία των πιστών υπηρετών της Πρωτά και Υακίνθου αναχώρησε νύχτα από το σπίτι και μαζί τους με αντρική ενδυμασία και με το όνομα Ευγένιος κατέφυγε σε αντρικό μοναστήρι έξω από την Αλεξάνδρεια, όπου ενδύθηκε το μοναχικό σχήμα. Διεβλήθη αργότερα από την πλούσια Μελανθία. Η αποκάλυψη του φύλου της έγινε κατά τη διάρκεια της δίκης, στην οποία δικαστής ήταν ο ίδιος ο πατέρας της με αποτέλεσμα να βαπτιστεί χριστιανός και ο ίδιος και αρκετοί άλλοι. Μετά το μαρτυρικό τέλος του πατέρα της στην Αλεξάνδρεια η Ευγενία γύρισε με τη μητέρα της και τη συνοδεία της στη Ρώμη, όπου είχε και η ίδια μαρτυρικό θάνατο στα μέσα του 3ου μ.Χ. αιώνα. H Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη της στις 24 Δεκεμβρίου καθώς και του πατέρα της Φιλίππου, της Βασίλλας, Πρωτά και Υακίνθου.

Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2008

Απολυτίκιο της εορτής της Γεννήσεως


Η Γέννησίς σου, Χριστέ ο Θεός ημών, ανέτειλε τω κόσμω το φως το της γνώσεως· εν αυτή γαρ οι τοις άστροις λατρεύοντες, υπό αστέρος εδιδάσκοντο, σε προσκυνείν, τον Ήλιον της δικαιοσύνης, και σε γινώσκειν εξ ύψους ανατολήν, Κύριε δόξα Σοι.


Η Γέννησή σου, Χριστέ, Θεέ μας, ανέτειλε στον κόσμο το φως της γνώσεως, διότι μ΄ αυτήν εκείνοι που λατρεύουν τα άστρα διδάχτηκαν από αστέρι να προσκυνούν Εσένα, τον Ήλιο της δικαιοσύνης, και Σένα να γνωρίζουν, τη σταλμένη από τα ύψη ανατολή. Κύριε, δόξα σε Σένα.

Κυριακή, 21 Δεκεμβρίου 2008

Γαλοπούλα γεμιστή


Υλικά:
1 γαλοπούλα 3ων έως 4ων κιλών
250 γραμμάρια κιμάς (πρόβιος εάν δεν βρείτε 150 γρ. βοδινό και 100γρ. χοιρινό)
200 γραμμάρια βούτυρο ή μαργαρίνη
100 γραμμάρια λευκό κρασί
150 γραμμάρια ρύζι
2 έως 3 κρεμμύδι
Κανέλας ξύλο
2-3 γαρίφαλα
Aλάτι, πιπέρι
Εκτέλεση:
Αφαιρούμε από τη γαλοπούλα τα εντόσθια την πλένουμε και την καψαλίζουμε.
Βράζουμε το ρύζι με νερό και λίγο αλάτι.
Γέμιση: Σ΄ένα τηγάνι ψιλοκόβουμε τα συκωτάκια της γαλοπούλας και τα μαραίνουμε με λίγο βούτυρο, συγχρόνως ρίχνουμε και τα ψιλοκομμένα κρεμμυδάκια, αλατάκι πιπεράκι, μετά βάζουμε τον κιμά και το κρασί και τα αφήνουμε να πάρουν μια βράση βάζοντας την κανέλα και τα γαρίφαλα.
Προσθέτουμε το ρύζι και τα αφήνουμε να βράσουν για λίγο έως ότου μηνούν στεγνά.
Όταν κρυώσει η γέμιση γεμίζουμε την γαλοπούλα, τη ράβουμε και τη βάζουμε σε μια γάστρα ρίχνουμε επάνω της το υπόλοιπο βούτυρο και τη σκεπάζουμε(εάν δεν έχουμε την βάζουμε σ΄ένα ταψί τυλίγοντας τη μ΄αλουμινόχαρτο.
Την ψήνουμε για αρκετές ώρες στους 170ΟC κι όταν δούμε ότι έχει ψηθεί ή ανοίγουμε τη γάστρα ή αφαιρούμε το αλουμινόχαρτο για να ροδοκοκκινίσει.

Καλή επιτυχία
Ευλογημένα και Καλά Χριστούγεννα

Χριστουγεννιάτικη Γιορτή των Κατηχητικών μας








Ιερά Μητρόπολης Νεαπολέως και Σταυρουπόλεως
Νεανική Εστία Ιερού Ναού Αγίων Πάντων Θεσσαλονίκης
Το Σάββατο 20 Δεκεμβρίου 2008 έγινε στο Πνευματικό Κέντρο του Ναού μας η Χριστουγεννιάτικη Γιορτή των Κατηχητικών μας.
Πλούσιο το πρόγραμμα από τα παιδιά μικρά και μεγάλα με τραγούδια κάλαντα σκετς.
Και φέτος στην γιορτή παραβρεθήκαν οι Παλαίμαχοι του Ηρακλή και πρόσφεραν στα παιδιά πλούσια δώρα.
Ευλογημένα και Καλά Χριστούγεννα

Σάββατο, 20 Δεκεμβρίου 2008

Το Χριστόψωμο


Την προ παραμονή των Χριστουγέννων κάθε νοικοκυρά κάνει το Χριστόψωμο
Σας παραθέτω πώς να το φτιάξετε από το Κοπιάστε… στην Ελληνική Φιλοξενία
http://ivys-household-recipes-advice.blogspot.com/2007/12/blog-post_9937.html
Μπορείτε όμως να το κάνετε όπως φτιάχνετε το ψωμί, το βάζετε σ΄ένα ταψί το ζυμώνετε με λίγο λάδι κάνετε επάνω με ζυμάρι ένα Σταυρό βάζοντας στο κέντρο του Σταυρού και στις τέσσερες άκρες απ ένα ολόκληρο καρύδι.
Το κόβει μετά την Εκκλησία το πρωί στο Χριστουγεννιάτικο τραπέζι ο Νοικοκύρης του σπιτιού ενώ η Νοικοκυρά Θυμιάζει το τραπέζι.
Ευλογημένα και Καλά Χριστούγεννα

Παρασκευή, 19 Δεκεμβρίου 2008

Η Γέννηση Του Χριστού


Τον καιρό που στον κόσμο κυριαρχούσαν οι Ρωμαίοι, ο αυτοκράτορας Αύγουστος έβγαλε διαταγή να γραφτούν όλοι οι υπήκοοί του σε καταλόγους. Ήθελε να δει πόσο πληθυσμό είχε το απέραντο κράτος του.
Ένα μεγάλο πηγαινέλα αναστάτωσε όλη την Παλαιστίνη, γιατί η απογραφή έπρεπε να γίνει στον τόπο καταγωγής του καθενός. Η Μαρία και ο Ιωσήφ κατάγονταν από τη γενιά του Δαβίδ. Έπρεπε λοιπόν να πάνε στη Βηθλεέμ.
Φτάνοντας εκεί, χτύπησαν όλες τις πόρτες. Μα ούτε σε σπίτι ούτε σε πανδοχείο βρήκαν δωμάτιο. Επειδή η Παναγία ήταν ετοιμόγεννη, ένας πανδοχέας τη λυπήθηκε και τους επέτρεψε να μείνουν στο στάβλο με τα ζώα.
Εκεί, στο στάβλο γεννήθηκε ο Χριστός. Η μητέρα του τον σπαργάνωσε και τον κοίμισε πάνω στα άχυρα, μέσα στο παχνί. Ολόγυρα τα ζώα τού κρατούσαν συντροφιά και τον ζέσταιναν με την ανάσα τους.
Ήταν χειμωνιάτικη και κρύα νύχτα.
Έξω στον κάμπο, βοσκοί φύλαγαν τα πρόβατά τους και δεν έπεφταν να κοιμηθούν, μην έρθει ο λύκος και τους τα φάει. Έξαφνα, φως μεγάλο έλαμψε κι ένας άγγελος παρουσιάστηκε μπροστά τους.
Οι ποιμένες τρόμαξαν πολύ. Μα ο άγγελος τους είπε:
«Μη φοβάστε, γιατί σας φέρνω μια καλή είδηση που σ’ όλο τον κόσμο θα δώσει χαρά. Σήμερα στην πόλη του Δαβίδ γεννήθηκε ο Σωτήρας, που είναι ο Χριστός ο Κύριος. Και το σημείο που θα σας οδηγήσει θα είναι τούτο: θα βρείτε βρέφος φασκιωμένο και ξαπλωμένο σε παχνί».
Κι εκεί που μιλούσε ακόμα ο άγγελος, έξαφνα άνοιξαν τα ουράνια, και στρατός αγγέλων ενώθηκε μαζί του και δοξολογούσε κι έλεγε: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ κι επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία», που σημαίνει: «Δόξα στο Θεό, που βρίσκεται στα επουράνια. Με τη γέννησή του ήλθε στη γη σωτηρία. και στους φανερώθηκε όλη η καλή διάθεση και η αγάπη που έχει ο Θεός γι’ αυτούς».
Χάθηκαν οι άγγελοι και σηκώθηκαν τότε οι βοσκοί και πήγαν στη Βηθλεέμ, βρήκαν το στάβλο, όπως τους είχε πει ο άγγελος, και, μπαίνοντας, είδαν το βρέφος που κοιμόταν στο παχνί και τη μητέρα του που καθόταν πλάι του. Με συγκίνηση γονάτισαν μπρος στο παχνί και προσκύνησαν.
Τον καιρό που γεννήθηκε ο Χριστός ζούσαν στην Ανατολή τρεις άνθρωποι πολύ σοφοί. Γι’ αυτό τους έλεγαν Μάγους. Αυτοί, που από χρόνια μελετούσαν τα ουράνια σώματα, ξαφνικά παρατήρησαν ένα πρωτόφαντο αστέρι. Έβγαλαν λοιπόν το συμπέρασμα ότι γεννήθηκε ο Σωτήρας του κόσμου. Το αστέρι αυτό τους οδήγησε στην Ιερουσαλήμ.
Οι κάτοικοι της Ιερουσαλήμ, που περίμεναν τον ελευθερωτή βασιλιά, αναστατώθηκαν, όταν είδαν τους Μάγους. Μα πιο πολύ απ’ όλους αναστατώθηκε ο Βασιλιάς Ηρώδης, γιατί φοβόταν μήπως κάποιος του πάρει το θρόνο.
Φώναξε λοιπόν τους συμβούλους του και ζήτησε να μάθει πού λένε οι Γραφές ότι θα γεννηθεί αυτός ο βασιλιάς. Εκείνοι του διάβασαν το ιερό βιβλίο με τις προφητείες που έλεγε ότι θα γεννηθεί στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας.
Αμέσως ο Ηρώδης κάλεσε τους Μάγους στο παλάτι και τους ρώτησε πότε ακριβώς είδαν το αστέρι. Έπειτα τους έστειλε στη Βηθλεέμ, λέγοντάς τους: «Πηγαίνετε με το καλό. Ψάξτε να βρείτε το παιδί κι ελάτε να με ειδοποιήσετε, για να πάω κι εγώ να το προσκυνήσω».
Οι Μάγοι έφυγαν, ακολουθώντας το αστέρι, που τους οδήγησε ως το μέρος όπου βρισκόταν το παιδί. Μπήκαν μέσα, γονάτισαν και το προσκύνησαν. Ύστερα του πρόσφεραν τα δώρα τους: χρυσάφι, λιβάνι και σμύρνα (αρώματα).
Μετά την προσκύνηση, άγγελος Κυρίου τους πρόσταξε να μην πάνε πίσω στον Ηρώδη, αλλά να φύγουν από άλλο δρόμο, γιατί ο Ηρώδης είχε κακό σκοπό για το παιδί.
Οι τρεις Μάγοι έφυγαν από άλλο δρόμο για την πατρίδα τους, γιατί δεν ήθελαν να τους δει και να τους ρωτήσει ο βασιλιάς Ηρώδης, που γύρευε το κακό του παιδιού.
Μόλις όμως έφυγαν οι Μάγοι, ο άγγελος παρουσιάστηκε στον Ιωσήφ και του είπε:
- Σήκω, πάρε το παιδί και τη μητέρα του και φύγετε για την Αίγυπτο. Θα μείνετε εκεί ώσπου να σου πω, γιατί ο Ηρώδης θα ψάξει να βρει το παιδί για να το σκοτώσει.
Υπακούοντας στο θέλημα του Θεού, ο Ιωσήφ πήρε τη μητέρα και το παιδί και φύγανε νύχτα για την Αίγυπτο. Έτσι βγήκε αληθινός ο λόγος που είχε πει ο προφήτης Ωσηέ, πολλά χρόνια προτού γεννηθεί ο Χριστός: «Από την Αίγυπτο κάλεσα τον Υιό μου».
Αργότερα, όταν ο Ηρώδης είχε πια πεθάνει, παρουσιάστηκε ξανά ο άγγελος στον Ιωσήφ και του παράγγειλε να πάρει τον Ιησού και τη Μαρία και να γυρίσουν πίσω στην Παλαιστίνη. Γύρισαν πραγματικά, και πήγαν να μείνουν στη μικρή πόλη που την έλεγαν Ναζαρέτ, πατρίδα της Παναγίας. Εκεί μεγάλωσε ο Ιησούς. Γι’ αυτό αργότερα τον είπαν Ναζωραίο.

Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2008

Βίβλος γενέσεως Ιησού Χριστού Κατα Ματθαίον Ευαγγέλιον


Βίβλος γενέσεως Ιησού Χριστού, υιού Δαυΐδ υιού Αβραάμ.
Αβραάμ εγέννησε τον Ισαάκ, Ισαάκ δε εγέννησε τον Ιακώβ, Ιακώβ δε εγέννησε τον Ιούδαν και τους αδελφούς αυτού,
Ιούδας δε εγέννησε τον Φαρές και τον Ζαρά εκ της Θάμαρ, Φαρές δε εγέννησε τον Εσρώμ, Εσρώμ δε εγέννησε τον Αράμ,
Αράμ δε εγέννησε τον Αμιναδάβ, Αμιναδάβ δε εγέννησε τον Ναασών, Ναασών δε εγέννησε τον Σαλμών,
Σαλμών δε εγέννησε τον Βοόζ εκ της Ραχάβ, Βοόζ δε εγέννησε τον Ωβήδ εκ της Ρούθ, Ωβήδ δε εγέννησε τον Ιεσσαί,
Ιεσσαί δε εγέννησε τον Δαυΐδ τον βασιλέα. Δαυΐδ δε ο βασιλεύς εγέννησε τον Σολομώντα εκ της του Ουρίου,
Σολομών δε εγέννησε τον Ροβοάμ, Ροβαάμ δε εγέννησε τον Αβιά, Αβιά δε εγέννησε τον Ασά,
Ασά δε εγέννησε τον Ιωσαφάτ, Ιωσαφάτ δε εγέννησε τον Ιωράμ, Ιωράμ δε εγέννησε τον Οζίαν,
Οζίας δε εγέννησε τον Ιωάθαμ, Ιωάθαμ δε εγέννησε τον Άχαζ, Άχαζ δε εγέννησε τον Εζεκίαν,
Εζεκίας δε εγέννησε τον Μανασσή, Μανασσής δε εγέννησε τον Αμών, Αμών δε εγέννησε τον Ιωσίαν,
Ιωσίας δε εγέννησε τον Ιεχονίαν και τους αδελφούς αυτού επί της μετοικεσίας Βαβυλώνος.
Μετά δε την μετοικεσίαν Βαβυλώνος Ιεχονίας εγέννησε τον Σαλαθιήλ, Σαλαθιήλ δε εγέννησε τον Ζοροβάβελ,
Ζοροβάβελ δε εγέννησε τον Αβιούδ, Αβιούδ δε εγέννησε τον Ελιακείμ, Ελιακείμ δε εγέννησε τον Αζώρ,
Αζώρ δε εγέννησε τον Σαδώκ, Σαδώκ δε εγέννησε τον Αχείμ, Αχείμ δε εγέννησε τον Ελιούδ,
Ελιούδ δε εγέννησε τον Ελεάζαρ, Ελεάζαρ δε εγέννησε τον Ματθάν, Ματθάν δε εγέννησε τον Ιακώβ,
Ιακώβ δε εγέννησε τον Ιωσήφ τον άνδρα Μαρίας, εξ ης εγεννήθη Ιησούς ο λεγόμενος Χριστός.
Πάσαι ουν αι γενεαί από Αβραάμ έως Δαυΐδ γενεαί δεκατέσσαρες, και από Δαυίδ έως της μετοικεσίας Βαβυλώνος γενεαί δεκατέσσαρες, και από της μετοικεσίας Βαβυλώνος έως του Χριστού γενεαί δεκατέσσαρες.
Του δε Ιησού Χριστού η γέννησις ούτως ην. Μνηστευθείσης γαρ της μητρός αυτού Μαρίας τω Ιωσήφ, πριν η συνελθείν αυτούς ευρέθη εν γαστρί έχουσα εκ Πνεύματος Αγίου.
Ιωσήφ δε ο ανήρ αυτής, δίκαιος ων και μη θέλων αυτήν παραδειγματίσαι, εβουλήθη λάθρα απολύσαι αυτήν.
Ταύτα δε αυτού ενθυμηθέντος ιδού άγγελος Κυρίου κατ΄ όναρ εφάνη αυτώ λέγων· Ιωσήφ υιός Δαυΐδ, μη φοβηθής παραλαβείν Μαριάμ την γυναίκα σου· το γαρ εν αυτή γεννηθέν εκ Πνεύματος εστίν Αγίου·
τέξεται δε υιόν και καλέσεις το όνομα αυτού Ιησούν· αυτός γαρ σώσει τον λαόν αυτού από των αμαρτιών αυτών.
Τούτο δε όλον γέγονεν ίνα πληρωθή το ρηθέν υπό του Κυρίου δια του προφήτου λέγοντος·
ιδού η παρθένος εν γαστρί έξει και τέξεται υιόν, και καλέσουσι το όνομα αυτού Εμμανουήλ, ο εστί μεθερμηνευόμενον μεθ΄ ημών ο Θεός.
Διεγερθείς δε ο Ιωσήφ από του ύπνου εποίησεν ως προσέταξεν αυτώ ο άγγελος Κυρίου και παρέλαβε την γυναίκα αυτού,
και ουκ εγίνωσκεν αυτήν έως ου έτεκε τον υιόν αυτής τον πρωτότοκον, και εκάλεσε το όνομα αυτού Ιησούν.

Κουλουράκια Νηστίσιμα κανέλας


Υλικά:
1 ποτήρι λάδι
2 ποτήρια ζάχαρη
1 ποτήρι χυμό πορτοκαλιού
2 κουταλάκια μπέκιν πάουντερ
1 ποτήρι του κρασιού κονιάκ
1 κιλό αλεύρι μαλακο.
1 κουταλάκι σόδα κι ένα κανέλα

Εκτέλεση:
Χτυπάτε καλά το λάδι με τη ζάχαρη.
Προσθέτετε το χυμό του πορτοκαλιού, τη σόδα και τη κανέλα διαλυμένη στο κονιάκ ανακατεύετε το αλεύρι με το μπέκιν πάουντερ και το προσθέτετε λίγο λίγο.
Ζυμώνετε πολύ καλά.
Πλάθετε τη ζύμη σε διάφορα σχέδια κουλουράκια και τα βάζετε σε λαδωμένο ταψί και τα ψήνετε σε προθερμασμένο μέτριο φούρνο για 20 λεπτά περίπου.

Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2008

Χριστουγεννιάτικα κάλαντα



Καλήν ημέραν άρχοντες,
αν είναι ορισμός σας,
Χριστού την θείαν Γέννησιν
να πω στ' αρχοντικό σας.

Χριστός γεννάται σήμερον
εν Βηθλεέμ τη πόλει.
Οι ουρανοί αγάλλονται
χαίρει η κτήσις όλη.

Εν τω σπηλαίω τίκτεται
εν φάτνη των αλόγων
ο Βασιλεύς των ουρανών
και Ποιητής των όλων.

Τρίτη, 16 Δεκεμβρίου 2008

Άγιος Ἰγνάτιος, ὁ Θεοφόρος (२० Δεκεμβρίου)

http://www.pigizois.net/pmeletios/ar_meletios/agioi/ag_ignatios_theoforos.html

Σάμαλι



Υλικά :
21/2 ποτήρια σιμιγδάλι ψιλό
1 ποτήρι σιμιγδάλι χοντρό
1 ποτήρι νερό
1 ποτήρι ζάχαρη
1 ποτήρι χυμό πορτοκαλιού
1 κουταλάκι του γλυκού μπέκιν πάουντερ
1 κουταλάκι του γλυκού κοφτό σόδα
1 κουταλάκι του γλυκού κοφτό αμμώνια
Για το σιρόπι:
31/2 ποτήρια ζάχαρη
3 ποτήρια νερό
Εκτέλεση :
Ανακατεύουμε το ψιλό και το χοντρό σιμιγδάλι, τη ζάχαρη, το μπέκιν πάουντερ, τη σόδα και την αμμωνία και τα ζυμώνουμε με το νερο και το χυμό του πορτοκαλιού.
Βάζουμε τη ζύμη σε λαδωμένο ταψί 45 έως 50 εκατοστά και αφού φουσκώσει το σιμιγδάλι όπως το ψωμί το ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180οC έως να δείτε ότι έχει ψηθεί.

Ανακατεύουμε το ψιλό και το χοντρό σιμιγδάλι, τη ζάχαρη, το μπέκιν πάουντερ, τη σόδα και την αμμωνία και τα ζυμώνουμε με το νερο και το χυμό του πορτοκαλιού.
Βάζουμε τη ζύμη σε λαδωμένο ταψί 45 εως 50 εκατοστα και το ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180οC έως να δείτε ότι έχει ψηθεί.

Αγία Αναστασία(22 Δεκεμβρίου)


Η Μεγαλομάρτυς και Φαρμακολύτρια
Η καταγωγή της ήταν από την Ρώμη και ο πατέρας της ήταν Ρωμαίος πατρίκιος, Πραιτεξτάτος ονομαζόμενος και η μητέρα της Φαύστα. Η Αναστασία διακρινόταν για την ομορφιά του σώματος, τη μόρφωση, το άμεμπτο ήθος και τη σωφροσύνη της. Η μητέρα της την καθοδήγησε στην πίστη του Χριστού.
Σε μικρή ηλικία, παντρεύτηκε ένα ρωμαίο άρχοντα, τον Ποπλίονα. Αυτός ήταν φανατικός ειδωλολάτρης και μισούσε θανάσιμα τους χριστιανούς. Η Αναστασία, όμως, όχι. Γι’ αυτό και δεν άργησε να δεχθεί το άγιο Βάπτισμα και να γίνει χριστιανή. Αλλά και μετά τη βάπτισή της η στάση της δεν ήταν παθητική. Έβαζε φτωχά ρούχα και πήγαινε στις φυλακές, όπου έδινε τροφές και χρήματα στους φυλακισμένους χριστιανούς μάρτυρες. Έπλενε τις πληγές τους και παρηγορούσε το άγχος τους
Επίσης, επειδή η Αγία Αναστασία μέσω των ενεργειών της, «κρυφίως περιερχομένη τας οικίας των πτωχών και τας φυλακάς των του Χριστού μαρτύρων και προσφέρουσα αυτοίς τα επιτήδια, σπογγίζουσα αυτών τας πληγάς, λύουσα αυτούς των δεσμών και τας οδύνας αυτών θεραπεύουσα, επωμάσθη εκ τούτου «Φαρμακολύτρια» .
Όταν έμαθε αυτό ο σύζυγός της, εξοργισμένος της είπε ότι, αν δεν αλλάξει το χριστιανικό της φρόνημα, θα γίνει ο χειρότερος εχθρός της. Αρχικά προσπάθησε να την μεταπείσει με συμβουλές. όμως, η Αναστασία παρέμενε ακλόνητη στην πίστη της ακόμα και όταν την κακοποίησε.
Η Αναστασία, χωρίς να ταραχτεί, απάντησε στο σύζυγό της ότι αυτά που λέει δεν την εκπλήσσουν, ούτε τη φοβίζουν. Διότι ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός ενημέρωσε τους αγωνιζόμενους πιστούς Του ότι: «Εχθροί του ανθρώπου οι οικιακοί αυτού» (Ματθ. ι΄ 36). Δηλαδή, εχθροί του πιστού ανθρώπου θα είναι οι άνθρωποι του σπιτιού του, που δε θα δεχθούν το Ευαγγέλιο, το οποίο φέρνει την αληθινή και ουράνια ειρήνη.
Τότε ο Ποπλίων χωρίς δισταγμό την κατήγγειλε στο Διοκλητιανό. Αυτός τη φυλάκισε και κατόπιν την εξόρισε σε ένα νησί, όπου υπέστη μαρτυρικό θάνατο μέσα στη φωτιά το έτος 290.
Στα χρόνια του βυζαντινού αυτοκράτορα Λέοντος Α’ τα λείψανά της μετακομίστηκαν στην Κων/πολη, ενώ στη Ρώμη αφιερώθηκε στη μνήμη της ήδη από τον 4ο μ.Χ. αιώνα παλαιά βασιλική (ναός). Η Εκκλησία τιμά τη μνήμη της στις 22 Δεκεμβρίου.

Δευτέρα, 15 Δεκεμβρίου 2008

Η Αγία Ιουλία η Μάρτυρας(21Δεκεμβρίου)


Η Αγία Ιουλία καταγόταν από ευγενή οικογένεια της Καρθαγένης και έζησε τον 5ο αιώνα μ.Χ. Σύμφωνα με την παράδοση πουλήθηκε το 439 μ.Χ. ως σκλάβος σε έναν Σύριο έμπορο, που ονομαζόταν Ευσέβιος. Κατά την διαδρομή του Κυρίου της σε ένα ταξίδι, το πλοίο σταμάτησε στο ακρωτήριο Κόρσο στη βόρεια Κορσική. Η Ιουλία δεν αποβιβάσθηκε από το πλοίο, για να μην συμμετάσχει σε ειδωλολατρική τελετή, στην οποία θα συμμετείχε ο Κύριός της. Ο ηγεμόνας της νήσου Φήλικας την διέταξε να θυσιάσει στα είδωλα. Η Αγία αρνήθηκε και με πνευματική ανδρεία ομολόγησε τον Χριστό. Έτσι την κάρφωσαν σε ένα σταυρό και τελειώθηκε μαρτυρικά.
Ορισμένοι μελετητές θεωρούν ότι μπορεί η Αγία να μαρτύρησε από Σαρακηνούς πειρατές.

Κέικ καρότου


Υλικά :
21/2 ποτήρια αλεύρι
1 φακελάκι μπέκιν πάουντερ
11/4 ποτήρια λαδί
1/4 ποτήρια νερό
2 ποτήρια ζάχαρη
13/4 ποτήρια ξυσμένο καρότο
1 ποτήρι καρυδόψιχα ψιλοκομμένη
4 αυγα
1 κουταλιά του γλυκού κανέλα και λίγο τριμμένο γαρίφαλο

Εκτέλεση :
Χτυπάμε αυγά και ζάχαρη.
Ρίχνουμε λαδί – νερό – καρότα.
Και μετα όλα τα αλλα.
Τα βάζουμε σε λαδωμένη φόρμα και το ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 180οC έως να δείτε ότι έχει ψηθεί.